| De Slachtbank |
|
|
|
Marc Schaftenaar Ja lieve kijkertjes, tijd voor een nieuwe editie van “De Slachtbank”, waarop weer menige historische film wordt geslachtofferd. “Zwartboek” heeft ons netvlies alweer een tijdje geleden verpest, alhoewel Paul Verhoeven wel een mooi beeld geeft van een echt Neederlandsch cinematographisch product uit de jaaren ’70: volkomen nutteloos naakt (de geblondeerde “Poes van Minoes”), het schoppen tegen Heilige Huisjes (die allang omver liggen, -Paul woont dan ook al erg lang in de USA), en we moeten ons weer flink afzetten tegen onze Gereformeerde achtergrond (gaap). Tja…”Gebaseerd op Waargebeurde Gebeurtenissen” is een erg rekbaar begrip, vooral als je een selectief en bovendien erg gekleurd onderzoek hebt gedaan. En dan val ik niet eens over verkeerde unit-markings op voertuigen, daarover mogen mensen vallen die er veel meer verstand van hebben dan ik. Dus de messen geslepen en flux de pen in de vitriool en op naar een paar andere films! 'Plunkett and Macleane' Bijzonder leuke film over 2 notoire heerschappen, de één –Macleane,- een aan lager wal geraakte edelman, de andere, -Plunkett,- een struikrover die nog één keer zijn grote slag wil slaan. Ze besluiten samen te werken: Macleane begeeft zich in de hogere kringen en kijkt wie er geld heeft, de ander bedenkt de strategie. Als ‘gentlemen highwaymen’ “who make men and women tremble, but each for different reasons” worden ze uiterst succesvol. Maar Macleane begint zijn rol wel heel leuk te vinden en jaagt de buit erdoorheen door gokken en dure kleren. Bovendien wordt hij verliefd op de dochter van een politicus (leuke rol van Liv Tyler), en zit de kwaadaardige schout Chance ze op de hielen, vastberaden om orde en tucht te brengen en de highwaymen op te knopen. De film is zeer vermakelijk en vooral pretentieloos: men wilde “niet weer een BBC-kostuumdrama maken” en dus is ze expres niet historisch correct gemaakt. Des te verrassender en leuker is het dat men sfeer van midden 18e eeuws Engeland zo uitstekend heeft getroffen, en uiteindelijk valt het met de kostuums ook erg mee. Een bal op housemuziek? Waarom ook niet... Let op de bijrollen van onder meer de heren van Little Britain. Een film waar het plezier vanaf spat, daar hoor je mij niet over klagen. Film: ***** Authenticiteit: ** (…but who cares). 'Persuasion' Het verzamelde werk van Jane Austen is kort samen te vatten: man wordt verliefd op vrouw, maar hoopt dat ze het niet zal ontdekken. Vrouw wordt verliefd op man, maar hoopt dat hij het niet zal ontdekken. Ze ontdekken het. Deze film is van hetzelfde laken een pak: hij was een jonge, arme marine-officier, waar zij, als meisje uit de hogere kringen, niet mee kon en mocht trouwen. Nu is hij, na jaren op zee te hebben gevochten en flink in rang en fortuin te zijn gegroeid, terug. Zouden ze nog bij elkaar komen? ‘Tuurlijk wel. Dat zie je al mijlenver aankomen. Maar een mooie film is het wel, niet bevolkt door überhippe knappe acteurs van net 20, wel met tot in de puntjes verzorgde kostuums en decors. “Persuasion” gaat door waar de veelgeroemde serie “Pride and Prejudice” (ook BBC) stopt: kaarslicht is kaarslicht en geen studiolamp. Mooi gefilmd en bescheiden van opzet. Een pareltje. Film: ***** Authenticiteit: ***** 'Master and Commander' Actie en avontuur op volle zee, met Russell Crowe als Brits kapitein op jacht naar een Franse kaper. De boeken waarop deze film is gebaseerd kenmerken zich door een kwistig rondstrooien van marine-jargon; de schrijver verwacht van zijn lezers dat deze enige kennis van de Royal Navy in de Napoleontische Tijd bezitten. Het is uiteindelijk de film ten goede gekomen. Als er al iets niet zou loppen, dan wordt dit door het vlotte verhaal en de prachtige beelden ruimschoots goed gemaakt. Men ging op een gegeven moment zover dat voor de bemanning Poolse figuranten werden ingehuurd, omdat deze nog ‘lekker authentieke koppen’ hebben. Russell Crowe deed zelf flink onderzoek, en leerde zelfs viool spelen voor deze rol (en dat doet hij heel verdienstelijk). Zijn kapiteinsrol is in ieder geval een stuk leuker dan de eeuwige braverik Horatio Hornblower uit de gelijknamige serie. In Hollywood kan het dus toch, een echt goede historische film maken. Film: ***** Authenticiteit: **** ‘Braveheart’ Mel Gibson leeft zijn anti-Britse frustratie eens flink uit in dit gloedvolle spektakelstuk. Hij speelt hierin Sir William Wallace, de Schotse held die de Engelse koning Richard ‘Longshanks’ versloeg en de Schotse onafhankelijkheid bewerkstelligde. De film is onderhoudend, met spectaculaire gevechten, dat moet gezegd worden. Is de film historisch correct? Laten we het zo zeggen: Mel Gibson rent in tartan kleding met blauwe verf op zijn gezicht over het slagveld. Sir William Wallace was een edelman die te paard in een harnas vocht, en als Lowlander nog niet dood gevonden wilde worden in geruite kleding. Hmm’kay? Hmm’kay. Niet gebruiken als basis voor een werkgroep Middeleeuws dus. Film: **** Authenticiteit: ** ‘The Patriot’ Nog een film waarin Mel Gibson zijn ‘Brit-bashing’- fascinatie aan het uitleven is. Dat Mel een pesthekel aan die pommy-bastards heeft, moet hij helemaal zelf weten, maar het is zo jammer dat hij ons er mee lastig valt. Toegegeven: het inschakelen van re-enactors zal de fim goed hebben gedaan qua aankleding, en er zitten een aantal zeer bruikbare scènes in, - met name de eerste veldslagen, met mooie shots van langzaam oprukkende linies en rondstuiterende kanonskogels. Maar als de bodycount flink hard gaat oplopen begint het toch heel ongeloofwaardig te worden. Komt bij dat de kinderen wonderwel gedurende 7 jaar oorlog geen dag ouder lijken te worden, en de Fransen komen pas op het allerlaatste moment nog een keer in beeld (terwijl ze al vanaf het 3e oorlogsjaar meededen, maar goed: de Duitse huursoldaten ontbreken al helemaal in dit smakeloze product). Vooral de laatste veldslag is ondanks het flinke photoshoppen om te huilen zo slecht. Daar helpt geen excuusneger meer aan. Diep begraven deze troep, en nooit meer naar omkijken. Film: ** Authenticiteit: ** * = voor je schoonmoeder ** = voor een bekende *** = voor je vriend(in) **** = voor je echtgeno(o)t(e) ***** = voor je mina(a)r(es) |